Στην Ελλάδα έχω γνωρίσει ανθρώπους από την Αλβανία σε πολλές και διαφορετικές ιδιότητες. Έχω συνεργαστεί με εργάτες, έχω συναντήσει γιατρούς, επιστήμονες, αθλητές, καλλιτέχνες, τραγουδιστές και γενικά ανθρώπους που διαπρέπουν ο καθένας στον τομέα του. Πρόκειται για ανθρώπους με γνώσεις, εμπειρία, ταλέντο και προσωπικό αγώνα, που έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην ελληνική κοινωνία και έχουν αποδείξει την αξία τους μέσα από τη δουλειά και τη στάση ζωής τους.
Αυτό όμως που με προβληματίζει έντονα είναι το πώς εκπροσωπείται ή προβάλλεται η αλβανική κοινότητα στον δημόσιο λόγο. Παρατηρώ ότι, αντί να αναδεικνύονται αυτοί οι άνθρωποι που πραγματικά ξεχωρίζουν, που έχουν κάτι ουσιαστικό και νέο να πουν, συχνά προβάλλονται μόνο συγκεκριμένα πρόσωπα με καθαρά πολιτικές τοποθετήσεις, κομματικές πεποιθήσεις ή προσωπικά συμφέροντα. Άλλες φορές, ο λόγος περιορίζεται αποκλειστικά σε ζητήματα όπως άδειες παραμονής, παρανομία ή γραφειοκρατικά προβλήματα, χωρίς να προστίθεται κάτι καινούργιο ή δημιουργικό στη συζήτηση.
Επιπλέον, συχνά βλέπω να αναπαράγονται απλώς ειδήσεις ή απόψεις που προέρχονται από ελληνικά sites, μεταφρασμένες ή επαναλαμβανόμενες στα ελληνικά, χωρίς προσωπική ανάλυση, χωρίς πρωτοτυπία και χωρίς ουσιαστική συμβολή. Αυτό δεν βοηθά ούτε την εικόνα της κοινότητας ούτε τον διάλογο ανάμεσα στις δύο κοινωνίες. Αντίθετα, ενισχύει στερεότυπα και αφήνει στο περιθώριο ανθρώπους που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν, να ενώσουν και να δείξουν μια διαφορετική, πιο δυναμική και σύγχρονη πλευρά της αλβανικής παρουσίας στην Ελλάδα.
Πιστεύω ότι υπάρχει τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό, ιστορίες επιτυχίας, εμπειρίες ζωής και απόψεις που αξίζει να ακουστούν. Η ανάδειξη αυτών των φωνών θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην αμοιβαία κατανόηση, στον σεβασμό και στη συνύπαρξη. Γιατί τελικά, μια κοινότητα δεν εκπροσωπείται μόνο από την πολιτική ή τα προβλήματά της, αλλά κυρίως από τους ανθρώπους της, τις αξίες τους και το αποτύπωμα που αφήνουν στην κοινωνία όπου ζουν και δημιουργούν.